திருடர்களின் பரிசு

அப்பாவி மங்களதாசனின் எடுத்த கவிதை முயற்சி முதலில் தோல்வி பின் தண்டனை , பயந்த சுவாபம் கொண்ட வளவனின் திருட்டுத் திட்டத்தால் பரிசு, !

திருடர்களின் பரிசு

கவிதை கனவு
மாளவ தேசத்தில் மங்களதாசன் என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவன் தன் நிலத்தில் விளைந்த பயிர்களைக் கொண்டு திருப்தியாக வாழ்க்கை நடத்தினான். ஒரு நாள், அந்த ஊருக்கு சக்திதாசர் என்ற புகழ்பெற்ற கவிஞர் வந்தார். அவரது கவிதைகளைக் கேட்க, ஊர் மக்கள் கோயில் மண்டபத்தில் கூட்டமாகக் கூடினர். சக்திதாசரின் கவிதைகள் எளிய சொற்களால், மக்கள் புரிந்து ரசிக்கும் வகையில் இருந்தன. "ஆஹா, இப்படி ஒரு கவிதை கேட்டதே இல்லை!" என்று மக்கள் பாராட்டினர். சிலர் மலர்மாலைகள் அணிவித்தனர், சிலர் பணமும் பரிசாக அளித்தனர். சக்திதாசரும் புன்னகையுடன், "எனக்கு மன்னர் தந்த தங்கப் பதக்கமும், ஜமீன்தாரர் அளித்த தங்கத் தோடாவும் உள்ளன!" என்று பெருமையாகக் காட்டினார். மங்களதாசனும் அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்தான். "அடேயப்பா! நாலு வரி கவிதை சொன்னாலே இவ்வளவு பரிசு கிடைக்கிறதா?" என்று ஆச்சரியப்பட்டான். அன்று இரவு, அவனுக்கு தூக்கமே வரவில்லை. "நானும் கவிதை எழுதி, பணமும் பரிசும் பெற வேண்டும்!" என்று முடிவு செய்தான்.

குறட்டைக் கவிதை

ஆனால், மங்களதாசனுக்கு படிப்பறிவு கிடையாது. மழைக்கு ஒதுங்கக் கூட பள்ளிக்கூடம் சென்றவனல்ல. இருப்பினும், "எழுதத் தெரியும், அதுவே போதும்!" என்று துணிச்சலாக எழுதுகோலை எடுத்து உட்கார்ந்தான். ஆனால், எதைப் பற்றி எழுதுவது என்று தெரியவில்லை. அப்போது, அவன் மனைவி குறட்டை விட்டுத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். "இதைப் பற்றியே கவிதை எழுதுவோம்!" என்று முடிவு செய்து, ஒரு கவிதை எழுதி முடித்தான். அதைப் படித்து, அவனே மகிழ்ந்து, "ஆஹா, என்ன அற்புதமான கவிதை!" என்று தன்னைத் தானே பாராட்டிக் கொண்டான். பின்னர், கனவில் ஊரார் அவனைக் கவிஞனாகப் புகழ்வதையும், மன்னர் தங்கப் பதக்கமும், ஜமீன்தாரர் தங்கத் தோடாவும் அளிப்பதையும் கண்டு மகிழ்ந்து தூங்கினான். மறுநாள் காலை, மங்களதாசன் தன் கவிதையை யாரிடமாவது படித்துக் காட்டி பாராட்டு பெற வேண்டும் என்று ஆவலுடன் எழுந்தான். அடுத்த வீட்டுக்காரனிடம் சென்று, "நண்பா, என் கவிதையைக் கேள்!" என்று குறட்டைக் கவிதையைப் படித்துக் காட்டினான். அதைக் கேட்ட அயலவன் கோபமாக, "என்னப்பா இது? இரவில் உன் மனைவியின் குறட்டை தொல்லை போதாதா, இப்போது உன் கவிதையும் கழுத்தை அறுக்கிறதே? போ, போ!" என்று விரட்டினான்.

பரிசு மோகம்

மங்களதாசன் முகம் சுண்டியது. "இவனுக்கு கவிதை ரசிக்கத் தெரியவில்லை!" என்று எண்ணி, வீடு திரும்பினான். மாலையில், மற்றொருவரிடம் கவிதை படிக்கலாம் என்று முடிவு செய்தபோது, தூரத்தில் குருகுல ஆசிரியர் நீலமேகம் செல்வதைக் கண்டான். "ஆசிரியரே, என் கவிதையைக் கேளுங்கள்!" என்று கூறி, குறட்டைக் கவிதையைப் படித்துக் காட்டினான். நீலமேகம், மங்களதாசனிடம் சிறிது கடன் வாங்கியிருந்தார். அதனால், "மங்களதாசா, உன் கவிதை சக்திதாசரையே மிஞ்சி விட்டது! இதைப் புலவர்களாலும் புரிந்து கொள்ள முடியாது, அவ்வளவு உயர்ந்த கவிதை! ஜமீன்தாரரிடம் படித்துக் காட்டினால், அவரும் உனக்கு தங்கத் தோடா அணிவிப்பார்!" என்று புகழ்ந்தார். மறுநாள், மங்களதாசன் ஜமீன்தாரரைச் சந்தித்து, தன் கவிதையைப் படித்துக் காட்டினான். ஜமீன்தாரருக்கு தலை சுற்றியது, ஆனால் சமாளித்து, "இப்படிப்பட்ட கவிதையை இதுவரை கேட்டதே இல்லை!" என்று கூறி, வேடிக்கைக்காக ஒரு சால்வையும், ஒரு தங்க நாணயமும் பரிசாக அளித்தார். மங்களதாசன் மகிழ்ச்சியுடன் ஊர் திரும்பி, எருமை, நாய் என எல்லாவற்றைப் பற்றியும் கவிதைகள் எழுதினான். "மன்னர் இதைக் கேட்டால், தங்கப் பதக்கம் நிச்சயம்!" என்று உறுதியாக நம்பினான்.

மயானத் திருட்டு

மங்களதாசன் வாழ்ந்த பகுதியில், வளவன் என்ற தச்சன் வாழ்ந்து வந்தான். "பணம் சம்பாதித்து, நல்ல வீடு கட்ட வேண்டும்!" என்று அவன் கனவு கண்டான். ஒரு நாள், பக்கத்து ஊருக்கு வேலைக்குச் சென்று திரும்பும்போது இரவாகிவிட்டது. மயான வாசலைக் கடக்கும்போது, இரு முரட்டு ஆசாமிகள் பேசுவது கேட்டது. "டேய், இன்னைக்கு நல்ல வேட்டை! நம்ம குரு சுப்பனுக்கு ஒரு பங்கு கொடுத்துவிட்டு, மீதி இரண்டு பெரிய பங்குகளை மரத்துப் பொந்தில் மறைத்து வைப்போம்!" என்றனர். வளவன் பயந்து, "நல்ல வேளை, என்னைப் பார்க்கவில்லை!" என்று வேகமாக நடந்தான். மறுநாள் காலை, மங்களதாசன் வீட்டு வாசலில் வளவன் வந்து, "ஐயா, மகாகவியே, வணக்கம்!" என்றான். வளவன், "நடு இரவில் மயானத்தில் பிசாசுகளுக்கு உன் கவிதையைப் பாட வேண்டும். பரிசுக்கு நான் உத்தரவாதம்!" என்றான். மங்களதாசனுக்கு பயம் இருந்தாலும், பரிசு கிடைக்கும் என்ற ஆசையில் சம்மதித்தான். அன்று இரவு, இருவரும் மயானத்துக்கு கிளம்பினர். மயான வாசலில், வளவன் பயந்து, "அங்கே பெரிய மரம் இருக்கிறது. அதன் கீழே கவிதை பாடி, மரத்தில் ஏறி, பொந்தில் இருக்கும் இரு மூட்டைகளை எடுத்து வா!" என்று அனுப்பினான். மங்களதாசன் மரத்தடியில் கவிதை பாடி, மரத்தில் ஏறி, இரு மூட்டைகளை எடுத்து வந்தான். வளவன், "உன் கவிதை பிசாசுக்கு பிடிக்கவே இல்லை! 'ஏதோ நீ எனக்கு பழக்கம் என்பதால் இந்த ஒரு முறை பரிசு கொடுத்தேன்!' என்று சொல்லிவிட்டது!" என்றான். மங்களதாசன், "அப்படியானால், நான் உண்மையான கவிஞன் இல்லை போலும்!" என்று கவிதையை மறந்து வீடு திரும்பினான்.

---------------------------------------------------------------

"This Content Sponsored by Buymote Shopping app

BuyMote E-Shopping Application is One of the Online Shopping App

Now Available on Play Store & App Store (Buymote E-Shopping)

Click Below Link and Install Application: https://buymote.shop/links/0f5993744a9213079a6b53e8

Sponsor Content: #buymote #buymoteeshopping #buymoteonline #buymoteshopping #buymoteapplication"